Dom S31

dom jednorodzinny wśród drzew

Wśród starodrzewu Podkowy Leśnej, w otoczeniu wysokich sosen pospolitych (Pinus sylvestris), dębów szypułkowych (Quercus robur) czy grabów pospolitych (Carpinus betulus) i rygorystycznych zasad ochrony zieleni, powstał dom, którego architektura nie próbuje dominować nad krajobrazem. Zamiast tego – wtapia się w niego, negocjuje z nim przestrzeń i współistnieje z naturą niemal na jej warunkach.

Historia projektu rozpoczęła się od wielomiesięcznych poszukiwań idealnej działki. Ostatecznie inwestorzy zdecydowali się na parcelę nieoczywistą – wydzieloną z większego terenu, sąsiadującą z istniejącym domem z lat 90. Największą wartością miejsca okazał się jednak starodrzew, który od początku stał się głównym punktem odniesienia dla całego projektu.

Dom powstał z myślą o czteroosobowej rodzinie świadomej swoich potrzeb i oczekiwań wobec przestrzeni. Kluczowe było stworzenie budynku, który zachowa odpowiednie proporcje między wnętrzem a otaczającym ogrodem, pomiędzy prywatnością a otwarciem na naturę.

Lokalizacja w Podkowie Leśnej, Mieście-Ogrodzie, oznaczała konieczność pracy w ścisłym dialogu z istniejącą zielenią i lokalnymi regulacjami konserwatorskimi. Szczegółowa inwentaryzacja drzew wyznaczyła granice możliwej zabudowy. Architektura musiała dosłownie odnaleźć swoje miejsce pomiędzy pniami i systemami korzeniowymi.

Efektem jest budynek złożony z kilku mniejszych brył. Taki układ pozwolił zachować większą część istniejącej roślinności, doświetlić wnętrza naturalnym światłem i stworzyć bardziej kameralną skalę domu zanurzonego w lesie.

Niektóre rozwiązania konstrukcyjne oraz instalacyjne wymagały niestandardowego podejścia. Fragmenty budynku zaprojektowano tak, by ograniczyć ingerencję w system korzeniowy drzew, a część instalacji poprowadzono metodą przeciskową pomiędzy korzeniami. Nawet dojazd do garażu został potraktowany jako element krajobrazu – powstał jako lekka, przepuszczalna konstrukcja z ocynkowanych krat Vema, minimalizująca wpływ na istniejącą florę.

Trzykondygnacyjny dom przykryto płaskim dachem ze świetlikami, dzięki którym naturalne światło przenika głęboko do wnętrz. Elewację wykończono sosnowymi deskami zaprojektowanymi tak, by z czasem naturalnie się starzały i nabierały szlachetnej patyny. W wybranych miejscach drewniana fasada rozluźnia się, przechodząc w bardziej ażurowe przesłony osłaniające tarasy ukryte pomiędzy drzewami.

Paleta materiałów pozostaje oszczędna i podporządkowana otoczeniu — drewno, grafitowe aluminium i surowe, naturalne faktury nawiązują do kolorystyki pni, cienia i leśnego światła.

Wnętrza otwierają się na ogród poprzez duże rozsuwane przeszklenia, które zacierają granicę między architekturą a naturą. Salon z kominkiem staje się centralnym miejscem domu, a prywatne tarasy przy sypialniach pozwalają dosłownie wejść w korony drzew.

To dom projektowany nie przeciwko naturze, lecz razem z nią.
W kontakcie z miejscem architektura traci swoją dominującą rolę stapia się z lasem i zaczyna funkcjonować jako element istniejącego krajobrazu.